Mahkeme KararıYargıtay

Yargıtay Kararı: Sosyal Medyada Hakaret Suçu, Fotokopi Ekran Görüntüsünün Delil Niteliği ve Açık Kaynak Araştırması

Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2023/15944 Esas ve 2026/1395 Karar sayılı güncel içtihadında, sosyal medya (Facebook) üzerinden işlendiği iddia edilen hakaret suçlarında dijital delillerin ispat gücü ve toplanma usulü değerlendirilmiştir. Kararda, sanığın hesabının çalındığını ve paylaşımı kendisinin yapmadığını savunduğu bir durumda, avukat olmaksızın alınan kolluk ifadesinin 5271 sayılı CMK'nın 148. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmüne esas alınamayacağı açıkça belirtilmiştir. Ayrıca, katılan vekili tarafından sunulan ve sadece fotokopiden ibaret olan sosyal medya ekran görüntüsünün tek başına yeterli delil kabul edilemeyeceği vurgulanmıştır. Yüksek Mahkeme, suça konu paylaşımın bizzat sanık tarafından yapılıp yapılmadığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespiti için mutlaka "açık kaynak araştırması" yapılması gerektiğini, bu araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuka aykırı olduğunu belirterek kararı bozmuştur.

Mahkeme

Yargıtay 4. Ceza Dairesi

Yargı Türü

Adli Yargı

Mahkeme Türü

Yargıtay

Karar Tarihi

14 Ocak 2026

Esas Numarası

2023/15944

Karar Numarası

2026/1395

Karar belgesi

Okunabilir metin ile orijinal belge arasında geçiş yapın.

Yeni sekmede aç

4. Ceza Dairesi "İçtihat Metni" 2023/15944 E. , 2026/1395 K. MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/50 E., 2023/1042 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; katılan vekilinin şikayet dilekçesine ekli çıktı dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair dosyada delil bulunmadığından ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince beraat hükmü verilmesi gerektiğine, IP adres tespiti yapılmadan eksik inceleme sonucu karar verildiğine, katılan süresinde şikayet hakkını kullanmadığından davanın usulden reddedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın mahkemedeki savunmasının suç tarihinde kullandığı Facebook hesabının çalınmış olduğuna ve paylaşımı kendisinin yapmadığına yönelik olduğu, kolluk ifadesinin ise müdafisiz alınması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 148. maddesi uyarınca hükme esas alınamayacağı ve katılan vekilinin şikayet dilekçesi ekinde sunduğu ekran görüntüsünün fotokopi evraktan ibaret olduğu gözetildiğinde, açık kaynak araştırması yapılarak yargılama konusu paylaşımın yapılıp yapılmadığı belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 70. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2026 tarihinde karar verildi.

Karar künyesi

Karar belgesi